Niech się Pani Misia nie boi, Niech się Pani Misia nie lęka, Do wesela się Misio zagoi Bardzo fajna piosenka. Tutaj cztery szwy na łuku, Tu, na pleckach, mam znamiona, Takie mi zrobiła kuku Moja była żona. Chodź tu do mnie Dziś dziś Taka fajna z Ciebie babka, Spójrz jak biedny, smutny Miś Słania się na łapkach. Niech się Pani Wreszcie zaświeciło słonko, wprawdzie na krótko, bo znów leje, ale zawsze to coś, i zdążyłam się obfotografować ;D A jak zdjęcia są to i stylówka jest i post jest :) Zapraszam!!! :) :) :) Ledwo słonko zaświeciło, wszystko się zaróżowiło. Na pergoli róża pnąca Ciągle zbliża się do słońca. Piękna krynia, kwiatek z Azji. Nie brakuje tu fantazji. Piosenka o podrywie na misia Lyrics "Piosenka o podrywie na misia" is a song by Artur Andrus. It is track #10 from the album Myśliwiecka that was released in 2012. The duration of this song is 02:49. Read about To będziesz (piosenka misia) from Ucho Prezesa's To będziesz (Piosenka Misia) - Single and see the artwork, lyrics and similar artists. Playing via Spotify Playing via YouTube Playback options 225 views, 8 likes, 5 loves, 0 comments, 0 shares, Facebook Watch Videos from Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Jana Dzierżona w Kluczborku: Migawka z życia IIA Piosenka z projektu "Historia There are people dying. Heal The World 歌詞 - J-POP 歌詞. If you care enough for the living. Make a better place. For you and for me. And the dream we were conceived in. Will reveal a joyful face. And the world we once believed in. Will shine again in grace. Amazon.com: Prywatka u Misia Uszatka - Piosenki dla dzieci (Krzysztof Krawczyk Antologia) : Krzysztof Krawczyk: Digital Music 404 views, 19 likes, 3 loves, 1 comments, 1 shares, Facebook Watch Videos from KARMA NA WSI - Gospodarstwo Reni i Marka: Słonko wreszcie zaświeciło to i Tai Chi można sobie poćwiczyć na tarasie :) Listen to Malutka Piosenka from Miś i Margolcia's Śpiewanki for free, and see the artwork, lyrics and similar artists. XPYJeZF. O związku między ręką a mową słów kilka… Niebagatelne znaczenie w procesie kształtowania się mowy ma rozwój dłoni i jej sprawność. Tworzenie mowy artykułowanej jest sprawnością nabywaną ze znacznie większym trudem niż nabywanie innych czynności motorycznych. Bywa tak, że u małych dzieci obserwujemy bardzo szybki rozwój motoryki dużej, podczas gdy ich mowa jest znacznie opóźniona, tak jakby dziecko całą swoją energię przeznaczyło na chodzenie i bieganie, zapominając o komunikacji językowej. Nabywanie mowy jest trudne, gdyż związana jest ona z ruchem, który powstaje dzięki umiejętności skoordynowania ruchów poszczególnych elementów aparatu artykulacyjnego, w szczególności ust i języka. Dzieje się to tak dlatego, gdyż w CUN sąsiadują ze sobą pola ruchowe ręki oraz pola ruchowe artykulatorów. Ta bliskość sprawia, że pracując ręką nie tylko usprawniamy motorykę małą, ale pośrednio wpływamy również na rozwój mowy i jej wyrazistość. Związek pól ruchowych ręki i narządów artykulacyjnych widać bardzo dobrze u osób ze współruchami języka. Osoby te gdy piszą, rysują lub robią trudne zadania przy użyciu rąk, poruszają językiem wewnątrz jamy ustnej lub wysuwają go na zewnątrz, w ten sposób pomagając sobie, bowiem ruchy języka, które towarzyszą ruchom ręki potrafią „uprościć” wykonywane zadanie. Takie zjawisko najczęściej możemy zaobserwować u dzieci, chociaż czasami występuje również u niektórych osób dorosłych. Często także spotykamy się u dzieci z brakiem umiejętności bezpośredniego powtarzania kilku sekwencji ruchowych a także z trudnościami w ich zapamiętaniu. Jest to umiejętność, bez której bardzo trudno jest nauczyć się mówić a nauka czytania może stać się gehenną. Mówieniu bowiem, tak jak czytaniu, towarzyszy pewien rytm, sekwencja, która jest ciągiem znaków (ruchów, dźwięków, obrazów, symboli) stanowiącym strukturę uporządkowaną według określonej zasady. Podczas ćwiczeń z dziećmi posiadającymi zaburzenia w komunikacji językowej ważne jest naśladowanie ruchów, dźwięków i obrazów. Ćwiczenie pamięci, szczególnie sekwencyjnej, jest gwarantem osiągnięcia sukcesu w nauce mowy. Konieczne są również ćwiczenia uwzględniające czucie ułożenia części własnego ciała. Powtarzanie sekwencji sylab − tworzenie wyrazów jest możliwe dopiero wówczas, gdy dziecko nauczy się powtarzać (naśladować) ruchy. Najłatwiej jest naśladować ruchy rąk, a dopiero potem ruchy narządów artykulacyjnych. Dlatego też zajęcia logopedyczne, jak i ćwiczenia wykonywane w domu, powinny być urozmaicane zabawami manualnymi, które nie tylko uatrakcyjnią zajęcia, ale będą też miały pozytywny wpływ właśnie na rozwój mowy. Chcąc usprawniać dłoń możemy malować palcami, rysować, lepić, przyklejać, wycinać, układać, nawlekać, a nawet drzeć papier, robić papierowe kule. Innym przykładem na usprawnianie dłoni są uwielbiane przez dzieci zabawy paluszkowe, tutaj nie tylko dochodzi do stymulacji dotykowej i usprawniania paluszków, ale również recytacja przez rodziców wierszyków rozwija słownik dziecka oraz zachęca do mówienia i powtarzania. O kategoryzacji słów kilka… Mowa jest podstawową czynnością, która umożliwia porozumiewanie się między ludźmi. Dzięki niej możemy wyrażać swoje emocje, przemyślenia, uczucia, a także możemy informować innych o naszych spostrzeżeniach i potrzebach. Posługując się na co dzień mową nie zdajemy sobie sprawy z tego, co powoduje, że nasze wypowiedzi są zrozumiałe dla otoczenia. Jednym z czynników mającym duży wpływ na nasze wypowiedzi jest umiejętność kategoryzowania. Jest to jedna z podstawowych umiejętności poznawczych, która pozwala nam na „szufladkowanie”, szeregowanie i porównywanie usłyszanych wiadomości. Rozwój komunikacji językowej dziecka rozpoczyna się z chwilą jego przyjścia na świat. Większość z rodziców zauważa wkrótce, że rozumienie ich dziecka wyprzedza znacznie pojawianie się pierwszych słów. Ocenia się, że ok. 8-9 miesiąca życia dziecko kojarzy już wyraz mama ze swoją mamą, dlatego też świadomie potrafi ją już zawołać. Często dziwimy się, jak dużo rzeczy już rozumie dziecko do ukończenia 1- szego roku życia. Od momentu, gdy dziecko zaczyna orientować się, że słowa niosą ze sobą znaczenia, zaczyna najpierw w nieporadny sposób je artykułować. Początkowo są to proste jedno lub dwusylabowe wyrażenia typu „am, am”, „pa,pa”, „hauhau” itp. obrazujące najczęściej czynność, rzecz lub osobę. Kiedy dziecko upora się już z nazywaniem za pomocą echolalii i onomatopei znanych dla siebie rzeczy, osób i obiektów, napotyka na swojej drodze kolejną trudność związaną z odnoszeniem słowa do klasy obiektów. W związku z tym, że małe dziecko nie ma jeszcze zbyt rozbudowanego słownictwa, aby bezbłędnie klasyfikować przedmioty, to zawęża lub rozciąga znaczenie wyrazu. Stąd powstają różne neologizmy takie jak „ciplaczki” (kurczątka od cip, cip), „amamki” (cukiereczki – od am-jeść) itp. Dzieje się tak, gdyż małe dziecko wiąże słowo z najbardziej charakterystycznymi cechami obiektu. Proces rozwijania się umiejętności kategoryzacji jest długotrwały, a jego granice nie są precyzyjnie ustalone. Dzieci stopniowo wraz ze swoim rozwojem do kategoryzowania używają nie tylko rzeczowników, ale również czasowników i przymiotników. Badania wykazują, że dzieci w wieku przedszkolnym w większości w sposób prawidłowy potrafią poprawnie używać rzeczowników do określania nazw obiektów, czasowników do nazywania czynności oraz przymiotników do określania tego, jaki jest obiekt. Można zauważyć, że dzieci początkowo dokonują globalnego porównywania rzeczy ze względu na wygląd danego przedmiotu, następnie ze względu na jego kolor, natomiast na samym końcu zwracają uwagę na jego kształt. Jeśli chodzi o funkcję oraz rodzaj danego przedmiotu, to taki rodzaj kategoryzacji pojawia się w rozwoju dziecka najpóźniej. Umiejętność kategoryzacji jest bardzo ważną czynnością naszego mózgu. Od niej zależy poziom rozwoju naszej inteligencji. Prawidłowa klasyfikacja przedmiotów i osób pozwala nam na szybką interpretację znaczenia danego słowa, właśnie przez odniesienie jej do odpowiedniej kategorii. Dzięki temu procesowi zdajemy sobie sprawę, że kiedy rozmówca informuje nas o tym, że ktoś ma złote serce, to wiemy, że jest to przenośnia. Dlaczego? Bo w naszym mózgu otwierają się pewne „szuflady”, w których zakodowane są określone słowa na przykład – złoto coś drogiego, pięknego, oraz serce jako najważniejszy narząd człowieka, który bije w klatce piersiowej i dzięki któremu żyjemy. Razem daje nam to w rozumieniu osobę, która jest dobra dla wszystkich i która potrafi poświęcać się dla innych. Inaczej to osoba dobra, pełna empatii dla drugiego człowieka. To właśnie dobrze rozwinięta umiejętność kategoryzowania pozwala nam prawidłowo zrozumieć intencję rozmówcy, co oznacza, że poprawnie zrozumieliśmy komunikat językowy nadawcy. Przykładowe ćwiczenia: 1. Kategoryzacja ze względu na wielkość przedmiotu. Rozkładamy przed dzieckiem różnej wielkości kubki (szklanki, łyżki, miśki-pluszaki) i pytamy który jest największy, a który najmniejszy, następnie możemy uszeregować przedmioty od największego do najmniejszego. 2. Kategoryzacja ze względu na kolor przedmiotu. Rozkładamy przed dzieckiem 3-4 kolorowe pudełeczka, miseczki, kartki, obok wykładamy klocki w podobnych kolorów i prosimy, by dziecko umieściło klocek w danym kolorze do pudełeczka w takim samym kolorze. 3. Wykluczenie przedmiotu niepasującego w danej kategorii. Rozkładamy przed dzieckiem w szeregu np. małe samochodziki, a w środku nich umieszczamy np. misia, łyżkę, talerzyk itp. i pytamy dziecko co nie pasuje i dlaczego. 4. Układanie szeregów tematycznych. Rozkładamy przed dzieckiem owoce np. jabłko, gruszkę, śliwkę pod spodem rozkładamy cytrynę, banan, marchewkę i pytamy które z niżej położonych przedmiotów pasuje do tych wyżej. O słuchu fonemowym słów kilka… Słuch odgrywa istotną rolę w naszym życiu. Pełni on funkcję komunikacyjną, informacyjną i ostrzegawczą. Jest on też niezbędny do prawidłowego rozwoju mowy oraz nauki czytania i pisania. Istnieją trzy rodzaje słuchu: fizyczny, muzyczny i fonemowy. Pierwszy i podstawowy to słuch fizjologiczny, fizyczny, czyli po prostu słyszenie – odbieranie przez CUN drgań fal dźwiękowych powstających w otoczeniu. Drugi to właśnie słuch fonemowy, który polega na zdolności rozszyfrowywania mowy, a trzeci – słuch muzyczny, właściwy nielicznym jednostkom, dzięki któremu rozróżniają one dźwięki wyższe i niższe, ich barwę i głośność. Słuch u dzieci rozwija się już w wieku prenatalnym, w CUN powstają ośrodki i narządy słuchu i mowy, które odpowiedzialne są za odbieranie ze środowiska bodźców słuchowych. Obecnie dzięki badaniom przesiewowym już po urodzeniu można „wychwycić” te dzieci, które mają wrodzone wady słuchu i dzięki temu możemy skutecznie im zaradzić. Czasami bywa tak, że dziecko, które dobrze słyszy, myli słowa, zamienia głoski, nie rozumie wypowiedzi słownych. Za taki stan rzeczy odpowiada słuch fonemowy, który wykształca się u dziecka między 1 a 2 rokiem życia, a jego pełny rozwój kończy się wraz z ukształtowaniem mowy, czyli między 6 a 7 rokiem życia. Umiejętność ta więc nie jest wrodzona, lecz jest nabywana we wczesnym dzieciństwie pod wpływem bodźców słuchowych. Dlaczego u niektórych słuch fonemowy szwankuje, do końca nie wiadomo. Czasami jest to po prostu niedosłuch spowodowany np. rozrostem 3go migdałka lub częstymi infekcjami uszu i gardła, a czasami mogą to być czynniki dziedziczne lub środowiskowe (tj. niedbała mowa otocznia rodzinnego, życie w ciągłym szumie – zbyt częste i zbyt głośne słuchanie odbiorników audio, brak indywidualnych rozmów z dzieckiem, czytania mu lub opowiadania). Słuch fonemowy jest niezmiernie ważny dla prawidłowego rozwoju mowy dziecka. Jest to zdolność rozróżniania podobnych do siebie pojedynczych dźwięków mowy, które ze względu na brzmienie są do siebie bardzo podobne. Oczywiście dla każdego języka dźwięki te (głoski) są inne. Dzięki prawidłowo rozwiniętemu słuchowi fonemowemu jesteśmy w stanie zrozumieć, że wyrazy tj. kasa- kasza- kasa, kura-góra, półka-bułka brzmią podobnie, lecz oznaczają co innego. Jeśli zauważymy, że nasza pociecha ma opóźnioną mowę, posiada mało zróżnicowane słownictwo, wadę wymowy, ponadto ma problemy z rozumieniem poleceń, zapamiętywaniem, rozumieniem treści poleceń, zapamiętywaniem, uporczywym literowaniem, nieumiejętnością połączenia głosek w wyraz, opowiadaniem, rozróżnieniem zmiękczeń, jak np. „ś” i „si”, „ź” i „zi”, odróżnianiem głosek dźwięcznych od bezdźwięcznych, nosowych od ustnych, opuszczaniem końcówek wyrazów, nauką języka obcego, zapamiętywaniem kolejności dni tygodnia, miesięcy, należy udać się do logopedy i sprawdzić, gdzie znajduje się problem takiego stanu rzeczy. Oczywiście sami też możemy próbować temu zaradzić poprzez proste ćwiczenia w domu. Oto przykłady kilku z nich: pokazywanie, skąd pochodzi dźwięk; rozpoznawanie głosów różnych zwierząt, zjawisk przyrodniczych, dźwięków instrumentów muzycznych, maszyn, pojazdów, itp.; rozpoznawanie dźwięków długich i krótkich, cichych i głośnych; pokazywanie obrazków lub przedmiotów zaczynających się na określoną głoskę; segregowanie obrazków pod względem odpowiednich głosek; tworzenie wyrazów z podanych głosek; wyszukiwanie słów rozpoczynających się lub kończących na daną sylab; dobieranie rymujących się nazw obrazków; wymienianie poszczególnych głosek albo wszystkich samogłosek znajdujących się w nazwach obrazków; układanie z rozsypanych liter wyrazów, imion; odtwarzanie usłyszanych układów rytmów przez ich wyklaskiwanie; odgadywanie wysłuchanych odgłosów dźwiękonaśladowczych i powtórzenie ich w zachowanej kolejności; nauka na pamięć wierszyków i piosenek. O czytaniu słów kilka… Wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę, że czytanie swojemu dziecku od najmłodszych lat ma ogromnie znaczenie dla jego rozwoju. Akcje typu „Cała Polska czyta dzieciom”, czy też facebukowe czytanie bajek przez aktorów w czasie epidemii ma na celu rozpropagowanie czytelnictwa i nakłonienie rodziców do wdrożenia dobrych praktyk w każdym domu. Współcześnie czytanie dzieciom bajek jest trudniejsze niż w minionym 50-leciu. Niezmiernie atrakcyjnym dla dzieci jest komputerowy świat gieri komunikatorów oraz wszechobecna telewizja. Funkcje słuchowe zanikają na rzecz rozwoju funkcji wzrokowych, wykorzystywanych przy komputerze i telewizji. Badania naukowe potwierdzają jednak, że nie obrazy, lecz słowa mają zbawienny wpływ na rozwój psychiki małego dziecka. Czytanie bajek maluszkom pomaga im lepiej zrozumieć otaczający je świat, buduje silną więź między nimi a rodzicami, a ponadto na całe życie kształtuje nawyk czytania. Jak wybrać bajkę dla własnego dziecka? Prawidłowy wybór lektury dla swojej pociechy nie zawsze jest rzeczą łatwą. Nie warto czekać, aż maluszek podrośnie i zacznie rozumieć więcej czy wypowiadać pierwsze słowa. Im wcześniej zaczniemy przygodę z czytaniem, tym lepiej. Początkowo wybieramy książki zawierające duże, wyraźne, kolorowe obrazki, które po pierwsze przyciągną swą atrakcyjnością maluszka, a po drugie łatwiej nam będzie je opowiadać, bo właśnie tylko takie czytanie wczesne (tj. opowiadanie, objaśnianie własnymi słowami, wskazywanie na poszczególne obrazki, naśladowanie odgłosów zwierząt i rzeczy ma sens). Takie „czytanie” od pierwszych miesięcy życia stymuluje rozwój mowy – i w taki sposób powinniśmy czytać już niemowlakowi. W miarę rozwoju bajki dla dzieci powinny być dopasowane do potrzeb i ich zainteresowań. Oczywiście te dla niemowląt zazwyczaj mają duże wyraziste obrazki, czasami grube sztywne strony, o różnych ciekawych fakturę a czasami nawet dostosowane są do kąpieli. Później dla dzieci młodszych ważne są proste, jednowątkowe bajki. Dopiero ok. 3 roku życia możemy wybierać bajki o rozbudowanych, wielowątkowych historiach. Istotny także jest przekaz tych bajek i wartości, z którymi podczas czytania możemy zapoznać dziecko. Wartościowe są opowieści o miłości, przyjaźni, pomocy innym, historii, tolerancji a także te, które pomagają dziecku przezwyciężyć swoje własne niepokoje. Z takich lektur każde dziecko może czerpać dobre wzorce, uczyć się empatii i reagowania w określonych sytuacjach. Jeśli chodzi o zalety czytania książek naszym pociechom, często nie zdajemy sobie sprawy, że jest ich tak wiele. Najogólniej – czytanie wspiera rozwój na wielu płaszczyznach, m. in. rozwój wyobraźni, empatii, ćwiczy koncentrację i pamięć, co w późniejszym czasie ułatwia naukę. Bajki pomagają lepiej dziecku zrozumieć otaczającą je rzeczywistość (stąd pierwsze książeczki są o codziennych czynnościach, jak jedzenie, przewijanie, zabawa, o rodzinie, o zwierzątkach domowych itd.), poszerzyć wiedzę o świecie, budować swój system wartości i kształtować wrażliwość. Głośne czytanie niesie z sobą wiele zalet. Przede wszystkim uwrażliwia słuch fonemowy dziecka, co ma niebagatelne znaczenie później dla nauki czytania i pisania oraz nauki języków obcych. Dzięki słuchaniu i zapamiętywaniu dzieci wzbogacają swoje słownictwo, łatwiej zapoznają się z fleksją, koniugacją, schematem zdania. Łatwiej też jest wyszukać im istotne informacje z tekstu. Potrafią szybciej wyciągać prawidłowe wnioski i szybciej analizują tekst pisany. Zazwyczaj potrafią fantastycznie opowiadać. Poza tym te dzieci, którym czytano bajki najczęściej w życiu dorosłym sięgają po lektury. Dzięki wspólnemu czytaniu powstaje też swoista więź między rodzicem dzieckiem. Jest to jedna z możliwości wspólnego miłego spędzania czasu, z którego warto uczynić codzienny rytuał. O wadach zgryzu słów kilka… Na terapii logopedycznej coraz częściej pojawiają się dzieci, których zgryz pozostawia wiele do życzenia. Wiele z nich prezentuje ubytki w uzębieniu spowodowane próchnicą, inne na skutek długotrwałego używania smoczka lub ssania palca posiada deformację zębów, podniebienia bądź żuchwy (obecnie zaleca się odstawienie smoczka w 6-tym miesiącu życia). Wiele wad zgryzu ma podłoże genetyczne, inne zależą w dużej mierze od diety, sposobu oddychania lub pozycji spoczynkowej języka i ust. Jeśli chodzi o wady dziedziczne, trudno coś nam rodzicom poradzić. W tym wypadku należy zaufać specjaliście (nie stomatologowi), lecz ortodoncie, który zaleci odpowiednią ścieżkę leczenia, począwszy od aparatu aż na zabiegach chirurgicznych skończywszy. W przypadku wad zgryzu „nierodzinnych”, czyli nie przekazywanych przez prababcię, dziadka, mamę, etc., na ustawienie zębów i szczęki ma duży wpływ to co jemy oraz jak jemy. Od współpracy mięśni ust, policzków, języka, żuchwy zależy to, w jaki sposób jest przygotowany pokarm do połknięcia. Jest to dość skomplikowany proces, który tak naprawdę odbywa się automatycznie, gdyż jedząc nie myślimy o tym w jaki sposób to robimy. Jednak taki sposób jedzenia nie pojawia się znikąd, nie jest nam dany od urodzenia. Musimy się tego nauczyć, gdyż noworodki nie mają takiej zdolności, muszą powolutku nauczyć się prawidłowo odgryzać, rozdrabniać oraz połykać pokarm stały. W zależności od tego jakie pokarmy dziecko będzie otrzymywać i w jakim czasie, wypracuje prawidłowe wzorce rozgryzania i połykania bądź też nie. Dbanie o prawidłowy zgryz zaczyna się więc od nauki jedzenia i rozszerzenia diety niemowlaka. Nowe pokarmy zazwyczaj wprowadzamy małemu dziecku ok. 17-26 miesiąca życia, kiedy dziecko jest już gotowe na spożywanie pokarmów stałych. Zazwyczaj dzieje się to wtedy, gdy nasz maluch potrafi siedzieć z podparciem, potrafi trzymać prosto głowę, przejawia zainteresowanie jedzeniem dorosłych, potrafi pokazać, że jest głodne lub syte. Wtedy proponujemy dziecku karmienie łyżeczką lub samodzielne jedzenie. Obie metody są dobre, jednak przedłużające się karmienie łyżeczką miękkimi konsystencjami może mieć wpływ na powstanie wady zgryzu. Żucie twardych pokarmów jest niezbędne dla prawidłowego aparatu artykulacyjnego. Dlatego też w miarę szybko wprowadzajmy do diety naszego dziecka marchewkę, kalarepkę, ćwiartki jabłka itp., coś co dziecko może samo podnieść do buzi i spróbować to pogryźć. Dzięki temu dziecko uczy się co można pogryźć a co nie. Uczy się wtedy również samodzielności, koordynacji oko – ręka- buzia. I wreszcie dzieci, które jedzą samodzielnie rzadziej wybrzydzają i odmawiają jedzenia w późniejszym okresie. Nie zapominajmy jednak o kontroli ortodontycznej. Zaleca się odbycie takiej jednorazowej wizyty ok. 6-tego roku życia, chociaż w przypadku trudnych wad zgryzu konsultacja taka powinna odbyć się znacznie wcześniej. O zabawach paluszkowych słów kilka… Nikogo nie trzeba przekonywać jak ważną rolę w pierwszych latach dziecka odgrywa zabawa. Jest ona naturalną działalnością dziecka, która rozwija jego wyobraźnię, daje możliwość na poznanie otaczającego go świata, rozwijanie komunikacji werbalnej, a także pozawerbalnej. Wspólna zabawa w gronie rodzinnym lub wśród rówieśników jest okazją do „szlifowania” sprawności językowej dziecka. Podczas zabaw dziecko poznaje nowe słowa, stara się budować zdania, począwszy od prostych, pojedynczych, po złożone, bardziej rozbudowane wypowiedzi. Jednymi z pierwszych zabaw z własną pociechą są zabawy paluszkowe. Każdy z nas z pewnością przypomina sobie wierszyk „Idzie rak – nieborak”, „Tańcowały dwa Michały”, „Warzyła sroczka kaszkę, itp. Od wielu pokoleń są one jednymi z pierwszych zabaw, w które bawią się dorośli z dziećmi, często nie zdając sobie sprawy z tego jaką mają wartość w stymulowaniu rozwoju małego dziecka. Początkowo inicjatorem zabaw jest dorosły, którego zadaniem jest recytowanie wierszyka, przy równoczesnym dotykaniu poszczególnych części ciała dziecka lub pokazywaniu różnych czynności. Następnie wraz z poznawaniem przez dziecko własnego ciała, zapamiętaniem treści wierszyka dziecko zaczyna aktywnie uczestniczyć w zabawie, często przejmując wiodącą rolę. Poza tym, dzieci uwielbiają tego rodzaju zabawy. Przydają się w poczekalni u lekarza, w podróży i w każdej wolnej chwili. Zalety zabaw paluszkowych: 1. Ułatwiają orientację w schemacie własnego ciała, dziecko uczy się jak się nazywają poszczególne części ciała i gdzie się znajdują. Potrafi zastosować analogię nazw i ruchów w stosunku do osoby bawiącej się z dzieckiem. 2. Poprawiają sprawność manualną dziecka, która potrzebna jest później przy wykonywaniu czynności wymagających precyzyjnych ruchów rąk, np. przy ubieraniu się, pisaniu, rysowaniu, manipulowaniu różnymi przedmiotami. Zaletą zabaw paluszkowych jest również to, że można się w nie bawić z dziećmi, które są zbyt małe, aby stosować ćwiczenia i zabawy manipulacyjne tj. wycinanie, lepienie, układanie z klocków, rysowanie. 3. Wpływają na rozwój umiejętności komunikacyjnych dziecka. Podczas zabaw uczy się ono podstawy dialogu, jaką jest naprzemienność, uczy się budowania zdań od prostych pojedynczych aż po wielokrotnie złożone oraz samodzielne dłuższe wypowiedzi. Wzbogacają słownictwo oraz ćwiczą pamięć. 4. Budują pozytywny emocjonalny kontakt pomiędzy dzieckiem, a osobą z którą się bawi. 5. Pomagają się zrelaksować i skoncentrować na konkretnej czynności, co małym dzieciom często przychodzi z trudem. 6. Są atrakcyjnym sposobem na spędzenie z dzieckiem czasu. Charakterystyczną cechą tego typu zabaw jest ich nieustająca atrakcyjność, pomimo częstego stosowania. Dzieci najczęściej domagają się wielokrotnego powtarzania zabawy: im młodsze dziecko tym wymaga więcej powtórzeń. Przykładowe wiosenne zabawy paluszkowe (za Dorotą Majcher) „SŁONKO ZAŚWIECIŁO” Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko ptaszki obudziło – pukamy zgiętym palcem w dłonie dziecka Latają, ćwierkają ziarenek szukają – opuszkami palców opukujemy ciało dziecka Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko misia obudziło – pukamy zgiętym palcem w plecy dziecka Mruczy misio z głodu szuka wszędzie miodu – delikatnie gładzimy całą dłonią brzuszek dziecka Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko wiewiórki zbudziło – pukamy zgiętą dłonią w uda dziecka Po lesie skakały – „skaczemy” palcami po głowie dziecka orzeszków szukały – delikatnie przeczesujemy palcami włosy dziecka Słonko zaświeciło – dziecka kółeczko rysujemy na twarzy Zajączki zbudziło – gładzimy palcami powieki dziecka Po łące biegają – dłońmi zgiętymi w pięści lekko uciskamy ciało dziecka marchewki szukają – wkładamy dłoń za bluzkę dziecka ,,WIOSNA PRZYSZŁA DO NAS ’’ Już nie musisz brać szalika – gładzimy dłońmi szyję dziecka śnieg topnieje na chodnikach – gładzimy całe ręce dziecka Dłuższe dni – rysujemy palcem na plecach dziecka długą linię i krótsze noce – rysujemy krótkie linie na dłoniach dziecka czasem motyl zatrzepocze – delikatnie szczypiemy ciało dziecka Nawet chochoł już się zbudził – przecieramy opuszkami palców twarz dziecka chce podobno wstać do ludzi – pocieramy o siebie, trzymane w naszych dłoniach, dłonie dziecka Ciepły deszczyk leje z nieba – opukujemy głowę dziecka palcami słońce grzeje kiedy trzeba – gładzimy całe ciało dziecka zaczynając od głowy Wiosna, wiosna, wiosna przyszła do nas – „chodzimy” palcami po plecach dziecka cała kolorowa, ukwiecona – rysujemy palcem kwiaty na plecach dziecka Będą śpiewać ptaki, kwitnąć róże – masujemy plecy dziecka od dołu do boków Zostań wiosno – przytulamy dziecko zostań śliczna – tuląc dziecko kiwamy się lekko na boki zostań z nami jak najdłużej tu – zamykamy dziecko w ramionach O czym każdy rodzic powinien wiedzieć… Pierwsze lata życia dziecka, to intensywny okres, w którym kształtuje się jego mowa dziecka. Jej rozwój zależy z jednej strony od indywidualnych uwarunkowań biologicznych dziecka, z drugiej od środowiska, które otacza dziecko. U wszystkich dzieci rozwój mowy przebiega podobnie, chociaż nie w jednakowy sposób, co możemy zaobserwować na co dzień w piaskownicy czy też w grupie przedszkolnej porównując swoją pociechę do rówieśników. U jednych dzieci rozwój mowy przebiega szybciej, a u innych wolniej. Prawidłowe kształtowanie się i rozwój mowy dziecka jest podstawą kształtowania się i rozwoju jego osobowości. Dziecko poprzez rozumienie poznaje otaczający świat, a poprzez umiejętność mówienia potrafi wyrazić swoje uczucia, pragnienia, wrażenia czy spostrzeżenia. Natomiast częste kontakty werbalne dziecka z otoczeniem przyspieszają ten rozwój poprzez doskonalenie wymowy i wzbogacanie słownictwa. Kilka porad dla rodziców: 1. Już od pierwszych dni życia dziecka należy do niego dużo mówić. Najpierw dziecko rozumie, potem naśladuje a następnie zaczyna mówić. Nawet niemowlakowi opisujmy otaczający go świat, tłumaczmy co robimy w danej chwili. Postarajmy się mówić do swojej pociechy o rzeczach i zjawiskach, które aktualnie widzi, czuje, smakuje, przeżywa i w których uczestniczy w sposób zrozumiały i prawidłowy pod względem językowym. Pamiętajmy, że to przede wszystkim rodzice, ich sposób mówienia wpływa na cały proces rozwoju mowy u dziecka. jest, by unikać spieszczania mowy, po prostu nie sepleńmy do naszych dzieci. Bądźmy wzorem do naśladowania dla naszego dziecka. Starajmy się także, by nasze wypowiedzi były proste, zrozumiałe z odpowiednią modulacją głosu. 3. Zrezygnuj z używania smoczka. Wg. najnowszych danych najlepiej pożegnaj go po 6 miesiącu życia swojego dziecka. 4. Często opowiadaj, czytaj bajki, wierszyki, wyliczanki. Spróbuj nauczyć swoje dziecko kilka krótkich wierszyków lub wyliczanek na pamięć. Oglądaj z dzieckiem zdjęcia, obrazki, nazywaj przedmioty i opisuj sytuacje prostymi zdaniami. Poproś dziecko o wskazanie wymienionej ilustracji czy przedmiotu. 5. Postaraj się karmić swoje dziecko piersią, gdyż w naturalny sposób usprawnia wtedy narządy artykulacyjne i ćwiczy oddychanie przez nos. To wszystko w niedalekiej przyszłości będzie miało ogromne znaczenie dla rozwoju prawidłowej artykulacji. 6. Do naturalnego treningu narządów mowy dochodzi również podczas jedzenia. Ważne jest, aby już od momentu pojawienia się pierwszych zębów dziecka, wprowadzać do jego jadłospisu coraz więcej pokarmów stałych. Nie podawaj papek, zmiksowanych zupek, ale duże ilości twardych surówek, owoców, warzyw, pieczywo ze skórką. Dzięki temu dziecko powinno rozdrabniać jedzenie zębami i językiem. Gryzienie, rozdrabnianie, formowanie kęsów, przesuwanie ich językiem w stronę przełyku sprzyja wzmacnianiu mięśni języka, warg, podniebienia miękkiego, żuchwy a to od ich sprawnego działania zależy prawidłowa realizacja wszystkich głosek. Drodzy Rodzice! W związku z epidemią i brakiem możliwości prowadzenia terapii logopedycznej, zapraszam do codziennych ćwiczeń ze swoją pociechą na terenie domu. Wybieramy kilka ćwiczeń każdego dnia i przez kilka minut ćwiczymy. ĆWICZENIA NARZĄDÓW MOWY: ĆWICZENIA JĘZYKA: Wysunięty język przesuwać poziomo z jednej strony w drugą. Wysunięty język przesuwać pionowo z góry na dół przy otwartej buzi. Oblizywać wargi dookoła w jedną i w drugą stronę Wysuwać język jak najdalej z ust i chować go jak najgłębiej do jamy ustnej. Przeciskać język między zębami. Wykonać kilkakrotnie mlaskanie czubkiem języka. Wykonać kilkakrotnie mlaskanie środkiem języka. Przesuwać język po zewnętrznych powierzchniach górnych i dolnych zębów. Przeliczyć ząbki językiem po kolei. Wypychać czubkiem języka podniebienie górne „aż do noska”. Wypychać policzki językiem. ĆWICZENIA WARG: Wypowiadać bardzo wyraźnie samogłoski po kolei (a, o, u, e, y, i). Naśladować osiołka wypowiadając szybko „io” . Cmokać. Wprawiać usta w drgania parskając. Ssać wargę dolną a później górną. Wciągać wargi do środka jamy ustnej. Cofnąć kąciki ust, a następnie otwierać i zamykać usta. Wypowiadać wyraźnie po dwie samogłoski np. au, ui, io, oe, itp. ĆWICZENIA PODNIEBIENIA MIĘKKIEGO: Wysuwamy język z ust oraz wdychamy i wydychamy powietrze przy szeroko otwartych wargach. Kaszlemy z lekko wysuniętym językiem. Nabieramy powietrze i zatrzymujemy w policzkach. Następnie wypuszczamy powietrze nosem. Chrapiemy na wdechu i wydechu. Wypowiadanie sylab ap, op, up, ip z przedłużonym zwarciem warg. Wciąganie powietrza do wnętrza jamy ustnej i powolne rozluźnianie policzków. ĆWICZENIA ODDECHOWE: „Huśtanie misia na brzuchu”. Leżymy na plecach, a na brzuchu kładziemy maskotkę. Robimy wdech – brzuch uwypukla się, wydech – brzuch opada. Podnosimy do góry ręce robiąc wdech buzią, wydech nosem łączymy z opuszczeniem rąk. Nabieramy powietrze nosem, wypuszczamy buzią mówiąc przeciągle: uuuuuuu, aaaaaa, SSSSSS, eeeee itp. Dmuchamy na płomień świecy z różnych odległości (papierki, wiatraczek, piórko, waciki). Dmuchamy na zmarznięte dłonie, talerz zupy. Anna Buława – logopeda I,III,IV,V SP UM AUT Temat: Bezpieczeństwo na drodze- bezpieczna jazda na rowerze. IV,V SP UM AUT Temat: Bezpieczne wakacje- bezpieczeństwo w górach- film edukacyjny. KLASA: I,III,IV,V SP UM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Tematy i cele: ja – zabawa plastyczna. Cele : rozwijanie motoryki małej, rozwijanie ekspresji twórczej i kreatywności, pobudzanie do aktywności. – Cztery Pory Roku, Lato, Burza . Cele: rozwijanie wrażliwości słuchowej. Zabawa ,, Oto ja ‘’ potrzebne materiały: kredki lub flamastry, duży arkusz szarego papieru, podłoga oraz członkowie rodzinny i inne materiały plastyczne. Połóż papier na podłodze i połóż się na nim na plecach. Teraz poproś domownika, aby odrysował flamastrem Twój kontur ciała. Następnie z członkami rodziny rysujemy twarz i włosy oraz ulubiony strój. To bardzo duża praca, którą możesz podzielić na kilka dni. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania i polecenia dostosowane są do indywidualnych możliwości dzieci. RELIGIA KLASA: III, IV, V SPUMAUT Temat: Na wakacjach pamiętamy o Bogu. Cel: Odkrywanie radości i prawdy o religijnym przeżywaniu wakacji. Uczeń: - wie, kiedy rozpoczynają się wakacje, - wie, że na wakacjach wyjeżdżamy z osobami których kochamy, - wie, że należy prosić Pana Jezusa o dobrą podróż, - wie , że nowy dzień rozpoczynamy modlitwą, - pamięta o uczestnictwie w niedzielnej Mszy świętej. Link do strony internetowej; Piosenka: Wakacje. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Świętujemy niedzielę. Cel: Odkrywanie radości ze wspólnego spotkania w kościele przy stole słowa Bożego i stole chleba, który staje się Ciałem Pańskim. Uczeń: - wie, że w niedziele gromadzimy si1) wokół wspólnego stołu – ołtarza, - potrafi powiedzieć, na czym polega niedzielne świętowanie, - chce uczestniczyć w niedzielnym świętowaniu w domu i w kościele. Link do strony internetowej; Oglądnij prezentację ,,Świętowanie niedzieli” Zadanie domowe: Link do strony internetowej: Posłuchaj piosenkę: Oto jest dzień. Klasa: I,III,IV,V SP UM AU Zajęcia rozwijające kreatywność Tematy i cele: II rozwijanie kontaktów społecznych. Cele: rozwijanie zmysłu dotyku, kształtowanie orientacji w schemacie ciała. 2. Moja wyobraźnia – praca plastyczna. Cele: rozwijanie ekspresji twórczej, rozwijanie motoryki małej, Zadania i polecenia: Proszę rozłożyć duży arkusz papieru, dać dziecku na talerzyku papierowym kilka kolorów farby i pędzel - przy muzyce, której link zamieszczę niżej proszę aby dzieci malowały w sposób w jaki chcą – niech mają możliwość wyrażenia swojej ekspresji twórczej. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadanie i polecenia są dostosowane do indywidualnych możliwości dzieci. W-F IV,V SP UM AUT Zabawa ruchowa przy muzyce. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Powtórzenie treści działu ,,Posłany od Boga’’. Cel: Odkrywanie tajemnicy Jezusa Uczeń: - rozpoznaje na obrazkach sceny ewangeliczne z Pisma Świętego, - potraf, opowiedzieć w jaki sposób Jezus odnosił się do ludzi, -potrafi ułożyć rozsypankę z Jezusem, - wie, że dla Jezusa każdy człowiek jest bardzo ważny. Link do strony internetowej: Oglądnij film ,, Przypowieść o talentach’ Zadanie domowe’ Link do strony internetowej: Posłuchaj piosenkę ,,Taki duży taki mały …’’. KLASA: I,III,IV,V SP UM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Zadania i cele: listonosz – praca plastyczna. Cele: rozwijanie kreatywności i ekspresji twórczej, rozwijanie motoryki małej. piana – zabawa sensoryczna. Cele: rozwijanie chwytu dłoniowego prostego, rozwijanie koncentracji uwagi . Zadania i polecenia : Proszę aby dziecko dowolną techniką pokolorowało postać listonosza – proszę następnie wyciąć jego postać i przykleić na kolorową kartkę. Gąbkę kąpielową przecinamy na pół zamaczamy misce z wodą .Do wody dodajemy trochę dobrze pieniącego się mydła. Zadaniem dziecka jest stworzenie jak największej ilości piany. Komentarze i uwagi: Wszystkie zadania i polecenia dostosowane są do indywidualnych możliwości dzieci. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Woda żywa. Cel: Zapoznanie uczniów z działalnością Jezusa , który zaspakaja ludzkie pragnienia. Spotkanie Jezusa z Samarytanką ( J 4,6-15) Uczeń: - uczeń wie, po co jest potrzebna woda. Kwiatkom, - uczeń wie, że do życia jest nam potrzebna woda. Link do strony internetowej; Posłuchaj piosenki: ,,Jezus jest tu’’. Link do strony internetowej: Posłuchaj : Spotkanie Jezusa z Samarytanką. Ewangelia ( J 4, 6 -15) Zadanie domowe: Narysuj jak wygląda żywy kwiat. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia 05. 06. 20r. KLASA: I,III,IV,V SP UM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Tematy i cele: nazwisko – praca plastyczno - techniczna. Cele: rozwijanie motoryki malej, rozwijanie ekspresji twórczej, rozwijanie umiejętności rozpoznawania swojego nazwiska. zaświeciło – zabawa paluszkowa. Cele: wzbogacanie rozumienia słownictwa, rozwijanie więzi emocjonalnej z dorosłymi. Zadania i polecenia: „SŁONKO ZAŚWIECIŁO” Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko ptaszki obudziło – pukamy zgiętym palcem w dłonie dziecka Latają, ćwierkają ziarenek szukają – opuszkami palców opukujemy ciało dziecka Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko misia obudziło – pukamy zgiętym palcem w plecy dziecka Mruczy misio z głodu szuka wszędzie miodu – delikatnie gładzimy całą dłonią brzuszek dziecka Słonko zaświeciło – rysujemy na twarzy dziecka kółeczko wiewiórki zbudziło – pukamy zgiętą dłonią w uda dziecka Po lesie skakały – „skaczemy” palcami po głowie dziecka orzeszków szukały – delikatnie przeczesujemy palcami włosy dziecka Słonko zaświeciło – dziecka kółeczko rysujemy na twarzy Zajączki zbudziło – gładzimy palcami powieki dziecka Po łące biegają – dłońmi zgiętymi w pięści lekko uciskamy ciało dziecka marchewki szukają – wkładamy dłoń za bluzkę dziecka. Proszę na kartce kolorowego papieru napisać drukowanymi, dużymi literami nazwisko i ozdobić je dowolną techniką. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania i polecenia dostosowane są do indywidualnych możliwości dziecka. Proszę o zdjęcia i ich wysyłanie .Pozdrawiam Magdalena Lewczuk I,III,IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Ćwiczenia ruchowe z wykorzystaniem nietypowych przyborów. IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawa ruchowa przy muzyce kształtująca ogólną sprawność fizyczną WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Ćwiczenia ruchowe w formie zabawy ruchowej przy muzyce. IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Ćwiczenia ruchowe z poduszkami do wykonania w domu. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Chleb życia. Cel: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o cudownym rozmnożeniu chleba ( J 6, 1-13). Uczeń: - uczeń wie, kiedy jest głodny, - uczeń wie, kiedy nie czuje głodu (jest syty), - przypomina sobie co to jest cud? Zadanie domowe: Link do strony internetowej; Cudowne rozmnożenie chleba. .( J 6, 1-13) Link do strony internetowej: Oglądnij bajkę religijną ,,N. T. ,,Cud z nieba”. Narysy obrazek związany z filmem. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia KLASA: SP I,III,IV,V PRZEDMIOT: ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Tematy i cele: obrót i skok – zabawa ruchowa. Cele: wyrabianie ogólnej sprawności ruchowej . dżungli – praca plastyczna. Cele: rozwijanie motoryki małej, rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej, rozwijanie ekspresji twórczej. Zadania i polecenia: Do zabawy ruchowej potrzebujemy rolki po papierze toaletowym lub ręczniku papierowym. Dziecko stoi, stopy ma złączone ,rolka po papierze leży poziomo przed dzieckiem. Wykonujemy przeskoki obunóż przez rolkę w przód .Przed każdym skokiem odwraca się, ustawiając się przodem do rolki. Można utrudnić przeskoki przez rolki, w przód i tył. Kolorujemy lwa a jego grzywę wyklejamy plasteliną. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania i polecenia są dostosowane do indywidualnych możliwości dzieci. Proszę o zbieranie prac i wykonywanie zdjęć w czasie czynności wykonywanych przez dzieci i wysyłanie ich na Messengera. Dziękuje Magdalena Lewczuk RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Przebaczam. Cel: Kształtowanie i umacniania nie postawy przebaczania i przezwyciężenia wszelkich przejawów niechęci wobec innych. Uczeń: - uczeń rozpoznaje na ilustracjach gest przebaczania, - wie, jakie słowo trzeba powiedzieć jeśli zrobi coś źle, - uczeń rozpoznaje na ilustracjach gest słowa jego zaprzeczenia, - wie, że Bóg kocha każdego człowieka. Zadanie domowe Link do strony internetowej; Oglądnij film religijny: ,,Syn marnotrawny’ Link do strony internetowej: ’ Posłuchaj piosenki : ,,Jezu, przebacz nam”. Narysy obrazek związany z filmem lub zrób zdjęcie jak słuchasz piosenki. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia KLASA: SP UM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Zadania i cele: Aktywności Cele- rozwijanie kontaktów społecznych. wulkan- doświadczenie chemiczne. Cele: rozwijanie ciekawości świata i chęci aktywnego poznawania przyrody, rozwijanie samodzielności, rozwijanie wrażliwości przyrodniczej. Zadania i polecenia: Do eksperymentu potrzebne będą: duży talerz, kubek lub szklanka, folia aluminiowa, taśma klejąca i nożyczki. Aby zrobić ,,wybuch” potrzebujesz: wodę, sodę oczyszczoną, ocet, filiżankę i tackę. Jak zrobić wulkan: środku talerza ustaw szklankę i przymocuj ją do niego taśmą klejącą. z rolki tyle foli aluminiowej by wystarczyła, aby całkowicie pokryć talerz wraz ze szklanką. tą folią talerz ze szklanką. na środku dziurę w folii i przymocuj brzegi folii do brzegów szklanki. ,,WYBUCH” ,,wulkan” na tacy, aby ,,lawa” nie rozlała się po całej kuchni. do wulkanu 2 łyżki wody, wsyp łyżkę sody oczyszczonej i mieszaj aż się rozpuści . 2 łyżki octu do osobnego kubeczka. jednym ruchem ocet z kubeczka do wulkanu. Zobacz jaki piękny wybuch lawy. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania i polecenia dostosowane są do możliwości i potrzeb dzieci. WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawa muzyczno – ruchowa, rowerek. IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawa muzyczno – ruchowa z pokazywaniem. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: ,,Czego nas uczył święty Jan Paweł II’’- papież. Cel: Zapoznanie uczniów z historią Jana Pawła II. Uczeń: - uczeń rozpoznaje na obrazku papieża Jana Pawła II - rozbudzenie zainteresowania życiem Jana Pawła II, - kształtowanie uczuć wobec papieża Polaka, - ukazanie papieża jako wzór do naśladowania Zadanie domowe Link do strony internetowej; Oglądnij film religijny: ,, Jan Paweł II - histeria papieża” Narysy obrazek związany z filmem (może to być postać św. Jana Pawła II lub poszukaj obrazek z Janem Pawłem II. Zrób zdjęcie i prześlij. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia 16.. KLASA: ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ Tematy i cele: wietrzyk – zabawa zmysłowa . Cele: stymulowanie zmysłu dotyku. imię- praca plastyczno – techniczna. Cele: rozwijanie motoryki małej, uwrażliwienie dłoni, wyzwalanie aktywności własnej i poznawczej na miarę możliwości percepcyjno- motorycznych. Zadania i polecenia: Kierujemy na dziecko na przemian zimne i ciepłe powietrze z suszarki .Utrudniamy zadanie i prosimy dziecko aby wskazało np. głowę i gdy dziecko pokaże to wtedy na tą część ciała kierujemy powietrze z suszarki. Na kartce z bloku technicznego piszemy imię dziecka, następnie ozdabiamy litery plasteliną. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania dostosowane są do indywidualnych możliwości dziecka. WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawa muzyczna- duży i mały skok. IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Ćwiczenia ruchowe przy muzyce- skłony i wymachy ramion. WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawa ruchowa przy muzyce. IV,V SP UM AUT WYCHOWANIE FIZYCZNE Temat: Zabawy ruchowe przy wybranej przez uczniów muzyce. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Temat: Nie bój się!. Cel: Zapoznanie uczniów z ewangeliczną perykopą : burza na jeziorze (Mk 4, 35 – 41). Uświadomienie, że z Panem Jezusem jesteśmy zawsze bezpieczni. Kształtowanie postawy zaufania Jezusowi. Uczeń: - wie, jak wygląda burza, -wie , dlaczego boimy się podczas burzy. Zadanie domowe Wysłuchanie Ewangelii według świętego Marka ( MK 4, 35 – 41) Link do strony internetowej : Link do strony internetowej; Posłuchaj piosnki ,,Gdy na morzu wielka burza”. Kartę pracy: Pokoloruj rysunek przedstawiający scenę ewangeliczną : burza na jeziorze lub narysuj burza na jeziorze. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia KLASA: I,III, ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Tematy i cele: , widelec -ćwiczenia sekwencji. Cele- wydłużenie czasu koncentracji, rozwijanie motoryki małej, rozwijanie koordynacji wzrokowo -ruchowej. mózgu-elementy ćwiczeń Denissona. Cele: rozwijanie emocjonalnego rozwoju dziecka, rozwijanie koordynacji wzrokowo- ruchowej. Zadania i polecenia: Proszę użyć sekwencji, które wysłałam Państwu na e-maila. Siadamy wygodnie przy stole, musimy przygotować sztućce po dwie sztuki: małe łyżki ,duże łyżki, noże i widelce. Pokazać jedną sekwencję, zademonstrować dziecku, a następnie używając ,krótkich, prostych poleceń motywować dziecko do układania sekwencji. Będą to LENIWE ÓSEMKI (metoda P. Dennisona ) na kilka sposobów: LENIWE ÓSEMKI WODZONE KCIUKIEM - stajemy w pozycji prostej - wyciągamy przed siebie lewą rękę - zaciskamy pięść a kciuk kierujemy do góry - rysujemy w powietrzu kciukiem znak położonej ósemki - oczy uważnie wodzą za kciukiem, ale głowa jest nieruchoma - ruch zaczynamy w lewą stronę do góry - to samo powtarzamy prawą ręką. - spróbujcie narysować leniwe ósemki obiema rękami jednocześnie Ćwiczenia te wpływają na poprawę wzroku oraz procesu czytania ze zrozumieniem. LENIWE ÓSEMKI - SŁONIE - stajemy w pozycji prostej - nogi lekko ugięte, w małym rozkroku - wyciągamy przed siebie lewą rękę GRZBIETEM dłoni do góry - głowę kładziemy na ramieniu wyciągniętej ręki - wyobraźcie sobie, że wasze ucho jest przyklejone do tej ręki - w takiej pozycji rysujemy w powietrzu obszerne leniwe ósemki - to samo powtarzamy z prawą ręką Ćwiczenie to uaktywnia twórcze myślenie, pomaga rozwinąć się pamięci długoterminowej LENIWE ÓSEMKI – NOSEM PO SUFICIE - podnosimy głowę do góry - wyobraźcie sobie, że wasz nos jest baaardzo długi i dotyka sufitu - nosem na suficie rysujemy leniwe ósemki Uwagi i komentarze: Wszystkie zadanie dostosowane są do indywidualnych możliwości i potrzeb dzieci. KLASA: I, SPUM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Temat: Święta Państwowe. 1.,,Flaga polski”- praca plastyczno- techniczna. Cele: wdrażanie do rozpoznawania flagi Polski, rozwijanie motoryki małej, rozwijanie umiejętności wykonania zadania od początku do końca, rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej. 2.,,Aktywny spacerek” – aktywność fizyczna na rozładowanie napięcia. Zadania polecenia: Potrzebne będą: kartka, czerwona kredka ,bibuła lub farba, taśma klejąca, patyczek drewniany lub słomka. - dzielimy kartkę na dwie równe części, malujemy na czerwono lub przyklejamy bibułę; - następnie z drugiej strony taśmą przyklejamy patyczek lub słomkę i flaga gotowa. W czasie aktywności fizycznej proszę jeżeli jest taka możliwość aby dziecko mogło porzucać patykami do wyznaczonego celu raz prawą raz lewą ręką. Położyć patyk na ziemi i motywować dziecko aby obunóż przeskakiwało przez niego. Uwagi i komentarze: Proszę o przesyłanie zdjęć wybraną przez Państwa formą mms ,messanger lub e-mail. Wszystkie zadania są dostosowane do indywidualnych możliwości dzieci. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Jezus obecny w Eucharystii. Cel: Umiejętność odróżniania zwykłego chleba od Chleba Eucharystycznego. Uświadomienie, że przyjmowanie Pana Jezusa pod postacią Chleba Eucharystycznego jest pokarmem dla odrodzenia i umocnienia człowieka w drodze do życia wiecznego. Uczeń: - wie, że wielkim smakiem jemy chleb, -wie , co jest nam potrzebne aby rosnąc, być zdrowymi silnym ,prawidłowo rozwijać się - wie,) informacje: W kościele, gdzie obecny jest Pan Jezus, odprawia się Msze święta. Podczas Mszy świętej, Pan Jezus daje nam specjalny pokarm. Tym pokarmem pod postacią chleba i wina jest prawdziwe Ciało i Krew Pana Jezusa. Sam Pan Jezus. Sam Jezus karmi nas chlebem, Bożym, Bożym, który jest prawdziwym Jego Ciałem, dającym moc i siłę. Jezus jest obecny w Bożym Chlebie – Chlebie Eucharystycznym. Ten Boży Chleb- Chleb Eucharystyczny jest pokarmem dla serca człowieka, aby człowiek mógł być dobrym, szlachetnymi świętym. Ci, którzy karmią się Bożym Chlebem, są przyjaciółmi Pana Jezusa. Wtedy Jezus przychodzi do ich serca, przybywa z nami i pomaga im być dobrym. Przyjmowanie Pana Jezusa pod postacią Chleba Eucharystycznego jest pokarmem, który odnawia i umacnia życie człowieka w drodze do wieczności. Dlatego ludzie przychodzą na Mszę świętą i przyjmują Pana Jezusa obecnego w Bożym chlebie . Modlą się także przed Jezusem obecnym w hostii wystawionej w szczególnie do tego przygotowanej monstrancji. 3. Zadanie domowe Kartę pracy: Pokoloruj kontur monstrancji ( jest ona przeznaczona wyłącznie do przechowywania Najświętszego Sakramentu, Bożego Chleba) . Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia SP UM AUT ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Temat: Warzywa Temat /cele: 1.,,Pieczątki z ziemniaka”- zabawa techniczno- plastyczna. Cele: pobudzanie ciekawości, pobudzanie kreatywności i ekspresji, wydłużenie czasu koncentracji na zadaniu, rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej. 2.,,Śpiewanki rymowanki”-piosenki dla dzieci. Cele: rozwijanie percepcji słuchowej. Zadania i polecenia: Ziemniaki są świetnym materiałem do prac plastycznych. Pieczątki czy też stempelki z ziemniaków to bardzo fajna zabawa. Jak to zrobić: kilka ziemniaków na pół. pomocą metalowych foremek i noża wytnij wybrane kształty(koło, kwadrat, kwiatek itd.). wycięciu wzorów zamocz w farbie lub maluj pędzlem i stempluj do woli. Udanej zabawy. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania dostosowane są do indywidualnych możliwości dzieci. RELIGIA Klasa: III, IV, V SPumAut Serce nasze podobne do serca Jezusa. Cel: Kształtowanie umiejętności odróżniania dobrych uczynków od złych. Uwrażliwienie na potrzeby bliźnich poprzez promowanie zachowań szlachetnych i pożądanych Wdrażanie do życia przyjaźni i zjednoczenia z Jezusem. Uczeń: - odróżnia na ilustracji przedstawiające zachowanie pożądane , jak i niepożądane( dobre i złe postępowanie). - potrafi posegregować ilustracje dobre i złe zachowanie, - wie, co przedstawiają serca ( w kolorze czerwonym i w czarne plamy) informacje: Podczas katechezy pragniemy bliżej poznać Pana Jezusa . Znajomość Jezusa przyczynia się do tego, aby w codziennym życiu spełniać dobre czyny i w ten sposób naśladować Jezusa. Każdy czyn dobry czyni nasze serce świętym, pełnym miłości i dobroci. Natomiast każdy zły uczynek Jezusa i być Jego uczniem, stara się wypełnia nasze serce złem, czyni serce brudnym, serce zupełnie niepodobne do Serca Pana Jezusa . Dlatego ten, kto pragnie naśladować Jezusa i być Jego uczniem, stara się w codziennym życiu tak postępować, aby więcej było dobra i piękna. W ten sposób będziemy tworzyć nasze serca na kształt Serca Jezusa, serca czystego i kochającego. Link do strony internetowej posłuchaj piosenki ,,Jezus jest tu’’ 3. Zadanie domowe Kartę pracy: przyklej serce w kolorze czerwonym i w czarne plamy przy odpowiednich ilustracjach przedstawiających zachowania pożądane oraz zachowania niepożądane. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia PLIK DO POBRANIA PONIŻEJ: Religia_klasa_IIIIVV_SPumal_( ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Temat dnia :,,Dzień ziemi” 1.,,Ziemia wyspa zielona”-słuchanie piosenek o naszej planecie. Cele :rozwijanie wrażliwości muzycznej, rozwijanie percepcji słuchowej. 2.,,Nasza planeta”- praca techniczno- plastyczna. Cele :rozwijanie ekspresji twórczej, rozwijanie spostrzegania, rozumienia, przeżywania i satysfakcji z wykonywanej twórczości, rozwijanie motoryki małej, pracy nadgarstka i palców. Zadania i polecenia: Proszę aby Państwo na kartce lub szarym papierze narysowali kontur ziemi. Następnie podarli gazety na małe i duże kawałki. Następnie za pomocą kleju i pędzelka wykleili cały środek ,,Naszej Planety”. Proszę aby Państwo obejrzeli prezentację ,którą wysłałam na e-maila. Proszę aby prace zbierać do teczek. Zdjęcia z wykonywanych czynności proszę przesyłać na mojego e-maila lub mms lub na messengera. Uwagi i komentarze: Wszystkie zadania i polecenia są dostosowane do możliwości indywidualnych dzieci. ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KOMUNIKOWANIE SIĘ Klasa III, IV, V SP UM AUT PLIK DO POBRANIA PONIŻEJ: I. Realizowane cele podstawy programowej: - rozwijanie słownika biernego; - ćwiczenia percepcji wzrokowej; ZADANIA DLA UCZNIA: Pokoloruj według wzoru. Nazwij kolory, które widzisz na karcie pracy? ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Temat : Psy i koty -zwierzęta domowe. 1.,,Kotek i piesek”- praca plastyczno -techniczna. Cele-rozwijanie ekspresji twórczej, wyrażanie za pomocą różnej ekspresji plastycznej własnych emocji, przeżyć i zaobserwowanych zjawisk oraz nabywanie umiejętności posługiwania się narzędziami i materiałami niezbędnymi przy twórczości, pobudzanie kreatywności, rozwijanie spostrzegania, rozumienia, przeżywania i satysfakcji z wykonanej pracy. 2.,,Saszłyki owocowe”- przygotowanie szaszłyków z ulubionych owoców. Cele -wdrażanie do przestrzegania zasad higieny w kuchni i przy stole, rozwijanie umiejętności kulinarnych, stymulowanie zmysłów dotyku, węchu i smaku. Polecenia i zadania: Proszę aby dzieci pokolorowały dowolną techniką szablon psa i kota, które wysłałam Państwu pocztą. Następnie wycięły i przykleiły na kartkę. Szaszłyki owocowe; patyczki do szaszłyków, owoce które lubią dzieci. Myjemy ręce i owoce. Następnie kroimy owoce na kawałki i nadziewamy na patyczki. Tutaj dobrze segregować według ustalonego wzoru np. jabłko, gruszka, winogron, banan -dziecko dodatkowo ćwiczy pamięć i układa według podanego wzoru. Następnie nakrywamy do stołu i wspólnie spożywamy .Smacznego W czasie zajęć dzieci kształcą zmysł ,smaku ,zapachu i dotyku jest to doskonały sposób nauki i terapii. Uwagi i komentarze; Wszystkie zadania dostosowane są do indywidualnych możliwości dzieci. RELIGIA PLIK DO POBRANIA PONIŻEJ: Religia_klasa_IIIIV__V_SPum_( Jezus zmartwychwstał! Wielkanoc. Cel: Wprowadzenie ucznia w wiarę w zmartwychwstanie i budzenie nadziei życia wiecznego z Chrystusem Uczeń: - wie, że Jezus zmartwychwstał,’ - rozumie , że słowo Alleluja wyraża radość i umie je powtórzyć, - cieszy się, że Jezus jest z nami 2. Ważne informacje Proszę pokazać dziecku pokazać krzyż i zdjęcie dowolnego grobu Pańskiego, w którym widać figurkę Jezusa złożonego do grobu. Warto, by była na nim monstrancja z Hostią przesłoniętą welonem. Tłumaczymy dziecku, że jest tam obecny Pan Jezus, ale zasłonięty welonem na pamiątkę złożenia w grobie. My też wspominamy czas po śmierci Pana Jezusa jako smutny, choć wiemy , że wszystko dobrze się skończy. Smutno nam jest, ale szykujemy się do radości. Mieliśmy koszyczek wielkanocny. A wieczorem (Wielką Sobotę) przed kościołem pali się ognisko. Ksiądz zapala wielką świecę, która nazywa się paschał. Ta świeca oznacza Pana Jezusa , który rozjaśnia noc i przegania smutek. Ksiądz wniesie zapalony paschał do kościoła i zaśpiewa: Chrystusa! A ludzie mu odpowiedzą : Bogu niech dzięki zaśpiewa :Światło Chrystusa! A ludzie mu odpowiedzą : Bogu niech dzięki!. ,,Chrystus powstał z martwych Śmierć nad . Nim nie ma już władzy (por. Rz 6, 9) Link do strony internetowej: Oglądnij bajkę religijną Zmartwychwstanie Chrystusa 3. Zadanie domowe Wytnij cztery części obrazu, na którym jest pokazany grób Pana Jezusa . Ułóż ten obrazek i w klej. Zapraszam do udziału we Mszy Świętej niedzielnej transmitowanej w TVP 1 lub TV info bądź na innych kanałach. Wykonane zadania proszę przesłać na mój adres e-mail: @ lub zrobić zdjęcie i przesłać na Messenger do dnia KLASA: I,III,IV,V ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ. Tematy i cele; 1.,,Smakowite herbatki”-zabawy sensoryczne z wykorzystaniem herbaty w torebkach. Cele: pobudzanie ciekawości, odczuwanie doświadczeń ,uwrażliwienie dłoni, wyzwalanie aktywności własnej i poznawczej na miarę możliwości percepcyjno -m DZIECI STARSZE (5,6-latki)Drodzy uprzejmości Wydawnictwa Aksjomat przesyłamy kolejne karty pracy dla Dzieci związane z tematem „Na wiejskim podwórku”. Zachęcamy do czytania Dzieciom opowiadań związanych z tym również dla Was kilka kolejnych propozycji do nauki i zabawy w domu.“Zwierzęta” – naśladowanie sposobu poruszania się różnych zwierząt oraz odgłosów, które macie w domu figurki zwierząt z wiejskiego podwórka spróbujcie je odrysować na kartkę papieru lub samodzielnie narysować wybrane zwierzątko, wytnijcie je i Dzieci chętnych literka (5 latki zapoznanie z literką) “Ł, ł” poprzez ćwiczenia analizy i syntezy wyrazowej, wyróżnianie głoski w nagłosie i wygłosie. Poszukajcie w domu przedmiotów, rzeczy zaczynających się głoską “Ł”.Posłuchajcie i zapoznajcie się z tekstem piosenki : “Stary Donald farme miał” 3Zadanie 4Zadanie 5Zadanie 6Zadanie 7Zadanie 8DZIECI MŁODSZE (3,4-LATKI)Witajcie po weekendowej przerwie Mamy nadzieję, że rodzinny relaks się udał Dzisiaj czeka Was mnóstwo zabaw z wiejskimi zwierzątkami w roli głównej Pieski, kotki,kaczuszki, koniki…Lubicie je?1) Zastanów się, jakie zwierzątka można spotkać na wsi. Mamusia/tatuś spisze je wszystkie na kartce, a następnie spróbuje dodać nazwę zwierzątka, którego nie wymieniłeś. 2) Czy w Twoim domku masz książeczki o zwierzątkach? Jeśli tak – poszukaj ich i obejrzyj/poczytaj razem z rodzicem. 2) Odrysuj rączkę mamy/taty na kartce. Teraz wspólnie spróbujcie dorysować takie elementy, aby powstał rysunek wybranego wiejskiego zwierzątka. (przykłady) 3) Pobaw się do słów piosenki: “Jak chodzą zwierzątka” (piosenka) 4) Zabawa paluszkowa do wykonania z Rodzicami: “Słonko zaświeciło (rysujemy na twarzy dziecka kółeczko) ptaszki obudziło (pukamy zgiętym palcem w dłonie dziecka) latają, ćwierkają ziarenek szukają. (opuszkami palców opukujemy ciało dziecka) Słonko zaświeciło (rysujemy na twarzy dziecka kółeczko) misia obudziło (pukamy zgiętym palcem w plecy dziecka) mruczy misio z głodu szuka wszędzie miodu (delikatnie gładzimy dłonią brzuszek dziecka)”